Begeleider Mies Breemer leerde het vak in de prakijk. Inmiddels heeft ze haar diploma en is werk bijna een hobby geworden. ‘Dit werk zwaar? Het is zoveel leuker dan mensen zich kunnen voorstellen! Natuurlijk is het soms hard werken, maar als je houdt van contact met mensen, zou je eigenlijk vrijwilliger moeten worden en ontdekken hoe leuk het is.’
Hoe ben je in de gehandicaptenzorg terechtgekomen?
‘Werken in de zorg leek me altijd al leuk, maar zonder opleiding kwam ik nergens binnen. Op mijn 18e kwam ik in de horeca terecht. Eerst werkte ik in een coffeeshop en daarna in een casino, maar dat werk ging me na een tijd steeds meer tegenstaan. Ik zag mensen fris binnenkomen en na verloop van tijd afglijden. In 2022 kreeg ik de kans om zonder diploma bij een andere gehandicaptenzorgorganisatie te beginnen. Die kans greep ik met twee handen aan.
Ik werkte op een MVG-groep en dat was heel leuk. En wat heb ik er veel geleerd! Eindelijk kon ik een steentje bijdragen om de wereld mooier te maken. Het was soms ook best heftig, maar het hielp dat ik door mijn tijd in de horeca ervaring had met agressie.’
Hoe lang werk je al bij Philadelphia?
‘Voor de liefde verhuisde ik naar Almere en zo kwam ik twee jaar geleden bij Philadelphia terecht. Ik liep mee op verschillende locaties en dat voelde echt als een warm bad. De sfeer was heel gemoedelijk. Uiteindelijk ben ik op de Amer begonnen, een locatie voor mensen met een (lichte) verstandelijke beperking, waar ik nog steeds werk. Bij Philadelphia moest ik wel mijn diploma halen en dat vond ik alleen maar goed. Het was wel druk: werken, school en huiswerk, maar nu ik mijn diploma heb mis ik school weleens. Het was heel gezellig in de klas en het was fijn verschillende casussen te bespreken.’
Welke uitdagingen kom je tegen?
‘Op de locatie ben ik verantwoordelijk voor het huiskameroverleg. Toen ik begon, besteedden we veel aandacht aan klachten, waardoor het al snel een klaaguurtje werd. Ik wilde dat graag veranderen. Dat kostte wel wat tijd, maar nu bespreken we tijdens het overleg thema’s als vriendschap en respect. Via praatkaartjes gaan we met elkaar in gesprek en dat gaat goed.
De groepsdynamiek vind ik soms ook nog wel lastig, als een bewoner een andere bewoner pest bijvoorbeeld. Als het mijn kind was, zou ik hem straf geven, maar nu ga ik in gesprek en probeer diegene een spiegel voor te houden. Wat ik fijn vind is dat we hierbij als team vanuit dezelfde visie werken. We overleggen met elkaar en over alles wordt goed nagedacht.’
Wat maakt werken in de gehandicaptenzorg zo leuk?
‘Ik ga elke dag met een lach naar mijn werk en met een lach weer terug. Het is leuk om steeds met dezelfde groep bewoners te werken, waardoor ik ze echt ken. Ze zijn bijna altijd vrolijk en ik vind het zo mooi om te zien wanneer ze iets niet durven of niet denken te kunnen en het dan toch doen! Ik vind het echt gezellig om te werken, bijvoorbeeld als ik de bewoners wakker maak of als we samen eten. Van de uitjes geniet ik ook: als ik zie dat een introverte bewoner tijdens carnaval lekker aan het dansen is en loskomt. Helemaal zichzelf kan zijn. In mijn vrije tijd luister ik podcasts en lees ik over mijn vak. Dat vind ik zo interessant, het is bijna een hobby.’
Hoe kijk je naar de toekomst?
‘Ik had nooit gedacht dat het zo zou lopen en dat ik nu hier zou zijn. Ik wil me graag verder ontwikkelen als persoonlijk begeleider. En meer leren over gedrag.’
In ‘Mijn Vak’ laten we iedere maand een collega aan het woord over zijn of haar vak. Over wat dit werk zo leuk en bijzonder maakt. Maar ook over de uitdagingen. Wil jij ook werken bij Philadelphia?