Henk-Jan Schipper begon zijn loopbaan als boekhouder, maar wist al snel dat hij dat niet tot zijn 65e wilde doen. Inmiddels is hij coördinerend werkbegeleider bij dagbestedingslocatie De Stek van Philadelphia en heeft hij zijn 12,5-jarig jubileum er al op zitten. ‘Ik wilde elke dag plezier in mijn werk en dat heb ik nu.’
Hoe lang werk je al in de zorg?
'Nadat ik mijn baan als boekhouder opzegde, liep ik met vrienden en familie mee in hun werk om te ontdekken waar ik blij van werd. Dat werd de zorg, want ik wilde graag actief bezig zijn en met mensen werken. Zo kwam ik in 2012 op een EMB-locatie van Philadelphia terecht. Het grappige is dat mijn tante ooit ook bij Philadelphia werkte. Er kwamen weleens cliënten bij haar thuis en er zijn zelfs foto’s van mij als klein kind op schoot bij cliënten. Het zat al in mijn DNA!
Ik vond het heel mooi om met EMB-cliënten te werken. Iets opbouwen kost tijd en geduld, maar daarna heb je echt een band. Ik mis ze nog steeds. Maar voor mij als begeleider vind ik meer uitdaging in het werken op een dagbestedingslocatie. Daarom heb ik na een paar jaar de overstap gemaakt.'
Waarom heb je gekozen voor de gehandicaptenzorg?
'Ik werk heel graag met deze mensen, omdat ze zo puur zijn. Ze hebben geen filter en zijn een spiegel voor me. Als ik mijn dag niet heb en ik ben daar niet eerlijk over, dan prikken ze daar makkelijk doorheen. Het vraagt van mij om ook puur te zijn.
Ook vind ik het een uitdaging om deelnemers te helpen iets nieuws te leren. Zo was er een deelnemer die graag wilde leren kloven met een hakbijl. We sloten aan bij zijn belevingswereld waarin voetbal en darten een belangrijke rol spelen. "Je moet staan als Ronaldo", zeiden we bijvoorbeeld. Na maanden van oefenen is het gelukt. Dat vind ik mooi.'
Hoe werkt het op jullie locatie?
'De Stek heeft een groot terrein waar van alles gebeurt. Denk aan de varkens, konijnen, vogels en jonge katjes verzorgen, hout zagen of kloven, het terrein opruimen, planten stekken, dingen uit elkaar halen voor oud ijzer en gras maaien.
Per dag lopen er zo’n dertig deelnemers en vier begeleiders. We hebben deelnemers van verschillende niveaus, van laag tot hoog. Deelnemers met een hoger niveau helpen de anderen. Als team kijken we naar de vraag en we passen de werkzaamheden daarop aan. Iedereen weet wat hem of haar te doen staat en ze doen dat zelfstandig. Wij geven hun het vertrouwen dat ze dat kunnen. Daar groeien deelnemers van.
Tegelijkertijd weet ik van iedereen waar ze zijn en waar ze mee bezig zijn. Mijn oren zijn altijd gespitst: wat hoor ik? Gaat alles goed? Ik sta continu aan en moet regelmatig schakelen. Je begint de dag met plan A en eindigt met plan H, zeg maar. Maar hoe de dag er ook uitziet, er is altijd tijd voor een dolletje, een geintje, een arm om iemand heen. En als een deelnemer boos is, dan mag dat. Dat zeggen we ook: "Je mag hier boos zijn. Loop maar even het bos in." Dat haalt de lading er vaak al af.
Tijdens de cliëntvergaderingen mag iedereen alles aankaarten. En dat gebeurt ook. Van "de wc stinkt" tot aan "ik wil met de grasmaaier". Daar gaan we vervolgens mee aan de slag.'
Wat vraagt dit werk van je?
'Als begeleider is het belangrijk om geduldig te zijn, iemands potentieel te zien en creatieve oplossingen te bedenken. Op deze locatie zijn we naast begeleider ook ondernemer. We zoeken actief de samenwerking op, kijken graag bij anderen in de keuken. Zo werken we voor een kweker, runnen we een Rustpunt voor fietsers en wandelaars en helpen we de boswachter. Daarnaast komen er regelmatig bedrijven op bezoek en organiseren we een paar keer per jaar een plantenmarkt. Zo halen we de wereld binnen op De Stek.
Daarnaast ontwikkelen en verkopen we eigen producten van pallets die we van een bedrijf krijgen, zoals zakken met aanmaakhoutjes en ons eigen aanmaakpakket "Stek ‘um an" waarvoor we samenwerken met Careander. Alles samen maakt dat ik iedere dag plezier heb in mijn werk.'